(Αυτό είναι η απάντηση στο “Είναι έτσι” κείμενο)
1. Πιθανώς οι γραμμικές συσχετίσεις θα ήταν ιδιαίτερα πληκτικές.
2. Μπορεί να ειπωθεί το μέγα Ναι στη ζωή. Γιατί:
o Γενικά δεν είναι σοφό να αρνείσαι κάτι που δεν ξέρεις τι είναι (π.χ. ολογραφικό σύμπαν Bohm- Pribram, Aspect)
o Μια αυριανή αποκάλυψη μπορεί να φανερώσει διαστάσεις που να καθιστούν γελοία τη σημερινή τελική θεωρία. Ήδη φαίνεται πως υπάρχουν εκπληκτικά πράγματα εκεί έξω
o Η μείζων δυσφορία προέρχεται από το σύστημα του φόβου που υπερλειτουργεί. Φόβος ακόμα και για την έλλειψη ικανοποίησης. Ο φόβος (ένα εφόδιο για την επιβίωση) έχει τόση δικαιολογία να εμποδίζει τη ζωή, όσο έχει το μπλοκάρισμα ενός αυτοκινήτου από τα φρένα του. Ο πανικός οδηγεί πάντα σε ενέργειες αδόκιμες.
3. Ίσως είναι έξυπνο και εφικτό να αυξηθεί το ποσοστό της αισθητικής ευεξίας σε σχέση με εκείνο της κοινωνικής. Η άρνηση των άσκοπων και άστοχων επιταγών. Η πρωτιά είναι φενάκη. Κι η γνώμη των άλλων μπορεί συνήθως να βλάψει όσο κι ο ουρανός τα κεφάλια των Γαλατών.
4. Αν δεν έχουν καεί οι γευστικοί θύλακες με πολύ γλυκά ή αλμυρά, υπάρχουν πάντα πολύ νόστιμα πράγματα που μπορεί να φέρουν ικανοποίηση. Το ζητούμενο δεν είναι οι πρόζες και οι βουές που ξεκουφαίνουν τους εξώστες. Κι ο πανικός της ανηδονίας πάνα διαψεύδεται. Στα χαμηλά πετά η χαρά.
5. Μπορεί να είναι υπέροχη η ελαφρότητα του Είναι.
6. Οι άνθρωποι, όπως κι όλα τα ζώα, εφαρμόζουν την αρχή της ήσσονος προσπάθειας ή της οικονομίας της ενέργειας. Αυτό όμως μπορεί να κοστίζει όχι μόνο ως προς την προοπτική του Alzheimer (εκ της αποφυγής ενεργοποίησης του εγκεφάλου), αλλά και ως άγχος αποφυγής. Συνήθως, είναι πολύ προτιμότερο να κάνεις κάτι ψύχραιμα από το να αγωνιάς να το αποφύγεις.
7. Οι προβολείς δεν είναι καλό να είναι στραμένοι πάνω μας. Η παρακμή είναι αναπόδραστη. Στο μπάσκετ, στο χορό, στο πέρασμα του γκρεμού με σανίδα, σε πολλά πράγματα στη ζωή, είναι μάλλον προτιμότερο να μην σκέφτεται κανείς “πώς το κάνει” αλλά να λειτουργεί με τον αυτόματο πιλότο. Είναι καλύτερα να μην αναζητάται η ευτυχία ως εξ επί τούτου. Να προκύπτει στο παρεμπιπτόντως ως εκ της προσπάθειας για κάτι με ενδιαφέρον. Πιθανώς έτσι δουλεύουν καλύτερα οι άμυνες, η άρνηση κι η απώθηση.
8. Η αντιπαρακμιακή προσπάθεια δεν είναι αναγκαστικά θλιβερή, ως μάταιη, αν γίνεται σαν παιχνίδι χωρίς άγχος και ηρωισμούς. Ως ένα ακόμη παιχνίδι καταμέτρησης ικανοτήτων και επιβεβαίωσης της ζωής.
9. Δεν υπάρχει παρακμή στην εναλλαγή μορφών. Και για ποια αύξηση της εντροπίας μπορεί να γίνει λόγος;
10. Η γνώση, στηριζόμενη στην ικανότητα της μαθήσεως (που κατέχει η πλειοψηφία των εμβίων), είναι ένα από τα εφόδια για την επιβίωση και αναπαραγωγή. Είναι όμως κι η μόνη ανθρώπινη δραστηριότητα που μπορεί να θέσει σε αμφισβήτηση το όλο σκηνικό και την παράσταση. Ως ανακάλυψη νέων δεδομένων, ως αποκαλυπτική βιωματική εμπειρία ή νέα τακτοποίηση των ήδη γνωστών, η γνώση είναι πάντα θάλασσα, ορίζοντας ανοικτός, πέρα από κει που φτάνει το μάτι.
11. Τα αισθήματα της αγάπης, φιλίας και μέθεξης φέρουν ικανοποίηση (μέσω της αίσθησης ασφάλειας που προωθούν), ενώ της εχθρότητας, της μοναξιάς, της κακίας και αποστροφής φέρουν δυσφορία (μέσω της αίσθησης κινδύνου εκ της οποίας αναπόδραστα συνοδεύονται). Ο τυχών άνθρωπος στο δρόμο δεν είναι απαραίτητα κακός. Πετάει το πακέτο και τα αποτσίγαρα έξω κι ο Θανάσης κι ο Γιώργος.
12. Ο θυμός έχει το ύπουλο της έκρηξης. Δεν λειτουργεί όμως το ίδιο αν δεν είσαι “έτοιμος” να εκραγείς. Αν δεν βρίζεις νοητικά τον καθένα γύρω γιατί οδηγεί απαράδεκτα (κάνει δηλαδή πράγματα που έχεις κάνει σε ειδικές περιστάσεις κι εσύ) ή γιατί δεν σου αρέσει η φάτσα του.
13. Η βιασύνη, το άγχος, η αγωνία, η ένταση, η προσδοκία δεν επιταχύνουν τίποτε άλλο παρά το γήρας και την παρακμή. Σε καθιστούν επίσης έτοιμο να εκραγείς και να φερθείς με τρόπο για τον οποίο θα μετανιώσεις μετά.
14. Δεν υπάρχει αγάπη στον αέρα, χωρίς συμφέρον και κάποιου είδους παροχή. Όσο φενάκη είναι ο χριστιανικός αλλτρουϊσμός, άλλο τόσο είναι και η αγνή αγάπη. Αν η αξιολόγηση πατάει σε σαθρές βάσεις μόνο συγχύσεις θα δημιουργεί.
15. Η προσπάθεια άρσης των αντιθέσεων δεν οδηγεί στην τελειότητα αλλά στη νεύρωση. Ως τελειότητα είναι σοφό να θεωρείται το λεπτό παιχνίδι των μέτρων και των ισορροπιών. Δεν είναι προτιμότερη η ελευθερία από την ασφάλεια, ούτε το αντίστροφο. Μετά τη μεγάλη δίψα είναι το πιο υπέροχο νερό.
Αυτό είναι η απάντηση στο “Είναι έτσι” κείμενο)
1. Πιθανώς οι γραμμικές συσχετίσεις θα ήταν ιδιαίτερα πληκτικές.
ΠΙΘΑΝΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ.
2. Μπορεί να ειπωθεί το μέγα Ναι στη ζωή. Γιατί:
o Γενικά δεν είναι σοφό να αρνείσαι κάτι που δεν ξέρεις τι είναι (π.χ. ολογραφικό σύμπαν Bohm- Pribram, Aspect) ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ..
o Μια αυριανή αποκάλυψη μπορεί να φανερώσει διαστάσεις που να καθιστούν γελοία τη σημερινή τελική θεωρία. Ήδη φαίνεται πως υπάρχουν εκπληκτικά πράγματα εκεί έξω
…ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΣΟ ΚΡΥΟ ΠΟΙΟΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ ΕΞΩ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ..
o Η μείζων δυσφορία προέρχεται από το σύστημα του
φόβου που υπερλειτουργεί. Φόβος ακόμα και για την έλλειψη ικανοποίησης. Ο φόβος (ένα εφόδιο για την επιβίωση) έχει τόση δικαιολογία να εμποδίζει τη ζωή, όσο έχει το μπλοκάρισμα ενός αυτοκινήτου από τα φρένα του. Ο πανικός οδηγεί πάντα σε ενέργειες αδόκιμες.
ΣΑΝ ΤΡΕΛΛΟ ΦΟΡΤΗΓΟ , ΜΕ ΤΑ ΦΡΕΝΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ.. ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ
3. Ίσως είναι έξυπνο και εφικτό να αυξηθεί το ποσοστό της αισθητικής ευεξίας σε σχέση με εκείνο της κοινωνικής. Η άρνηση των άσκοπων και άστοχων επιταγών. Η πρωτιά είναι φενάκη. Κι η γνώμη των άλλων μπορεί συνήθως να βλάψει όσο κι ο ουρανός τα κεφάλια των Γαλατών.
ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ. ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
4. Αν δεν έχουν καεί οι γευστικοί θύλακες με πολύ γλυκά ή αλμυρά, υπάρχουν πάντα πολύ νόστιμα πράγματα που μπορεί να φέρουν ικανοποίηση. Το ζητούμενο δεν είναι οι πρόζες και οι βουές που ξεκουφαίνουν τους εξώστες. Κι ο πανικός της ανηδονίας πάνα διαψεύδεται. Στα χαμηλά πετά η χαρά.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΟΣΦΡΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ.
5. Μπορεί να είναι υπέροχη η ελαφρότητα του Είναι.
ΕΙΝΑΙ, ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΠΟΡΕΙ..
6. Οι άνθρωποι, όπως κι όλα τα ζώα, εφαρμόζουν την αρχή της ήσσονος προσπάθειας ή της οικονομίας της ενέργειας. Αυτό όμως μπορεί να κοστίζει όχι μόνο ως προς την προοπτική του Alzheimer (εκ της αποφυγής ενεργοποίησης του εγκεφάλου), αλλά και ως άγχος αποφυγής. Συνήθως, είναι πολύ προτιμότερο να κάνεις κάτι ψύχραιμα από το να αγωνιάς να το αποφύγεις.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΩ ΚΑΤΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΩ… ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑ
7. Οι προβολείς δεν είναι καλό να είναι στραμένοι πάνω μας. Η παρακμή είναι αναπόδραστη. Στο μπάσκετ, στο χορό, στο πέρασμα του γκρεμού με σανίδα, σε πολλά πράγματα στη ζωή, είναι μάλλον προτιμότερο να μην σκέφτεται κανείς “πώς το κάνει” αλλά να λειτουργεί με τον αυτόματο πιλότο. Είναι καλύτερα να μην αναζητάται η ευτυχία ως εξ επί τούτου. Να προκύπτει στο παρεμπιπτόντως ως εκ της προσπάθειας για κάτι με ενδιαφέρον. Πιθανώς έτσι δουλεύουν καλύτερα οι άμυνες, η άρνηση κι η απώθηση.
ΕΜ, ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ ΓΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΕΙΣ ΚΟΚΟΡΑ ΚΡΑΣΑΤΟ.. ΑΠΛΩΣ ΤΟΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ …
8. Η αντιπαρακμιακή προσπάθεια δεν είναι αναγκαστικά θλιβερή, ως μάταιη, αν γίνεται σαν παιχνίδι χωρίς άγχος και ηρωισμούς. Ως ένα ακόμη παιχνίδι καταμέτρησης ικανοτήτων και επιβεβαίωσης της ζωής.
ΖΗΤΩ ΤΟ ΜΠΟΤΟΞ!!
9. Δεν υπάρχει παρακμή στην εναλλαγή μορφών. Και για ποια αύξηση της εντροπίας μπορεί να γίνει λόγος;
ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?
10. Η γνώση, στηριζόμενη στην ικανότητα της μαθήσεως (που κατέχει η πλειοψηφία των εμβίων), είναι ένα από τα εφόδια για την επιβίωση και αναπαραγωγή. Είναι όμως κι η μόνη ανθρώπινη δραστηριότητα που μπορεί να θέσει σε αμφισβήτηση το όλο σκηνικό και την παράσταση. Ως ανακάλυψη νέων δεδομένων, ως αποκαλυπτική βιωματική εμπειρία ή νέα τακτοποίηση των ήδη γνωστών, η γνώση είναι πάντα θάλασσα, ορίζοντας ανοικτός, πέρα από κει που φτάνει το μάτι.
ΕΝ ΟΙΔΑ , ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ.. ΜΑΣ ΠΡΟΛΑΒΑΝ ΑΛΛΟΙ.
11. Τα αισθήματα της αγάπης, φιλίας και μέθεξης φέρουν ικανοποίηση (μέσω της αίσθησης ασφάλειας που προωθούν), ενώ της εχθρότητας, της μοναξιάς, της κακίας και αποστροφής φέρουν δυσφορία (μέσω της αίσθησης κινδύνου εκ της οποίας αναπόδραστα συνοδεύονται). Ο τυχών άνθρωπος στο δρόμο δεν είναι απαραίτητα κακός. Πετάει το πακέτο και τα αποτσίγαρα έξω κι ο Θανάσης κι ο Γιώργος.
ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕς ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΕΛΙΚΑ..
12. Ο θυμός έχει το ύπουλο της έκρηξης. Δεν λειτουργεί όμως το ίδιο αν δεν είσαι “έτοιμος” να εκραγείς. Αν δεν βρίζεις νοητικά τον καθένα γύρω γιατί οδηγεί απαράδεκτα (κάνει δηλαδή πράγματα που έχεις κάνει σε ειδικές περιστάσεις κι εσύ) ή γιατί δεν σου αρέσει η φάτσα του.
ΑΝ ΤΡΑΒΑΣ ΤΗ ΒΑΛΒΙΔΑ ΓΙΑ ΕΚΤΟΝΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΣΤΙΣ ΧΥΤΡΕΣ, ΜΗΠΩΣ….
13. Η βιασύνη, το άγχος, η αγωνία, η ένταση, η προσδοκία δεν επιταχύνουν τίποτε άλλο παρά το γήρας και την παρακμή. Σε καθιστούν επίσης έτοιμο να εκραγείς και να φερθείς με τρόπο για τον οποίο θα μετανιώσεις μετά.
Η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΑΔΙΚΩΣ ΔΙΑΣΥΡΕΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΑ ΣΑΣ ΛΕΩ..
14. Δεν υπάρχει αγάπη στον αέρα, χωρίς συμφέρον και κάποιου είδους παροχή. Όσο φενάκη είναι ο χριστιανικός αλλτρουϊσμός, άλλο τόσο είναι και η αγνή αγάπη. Αν η αξιολόγηση πατάει σε σαθρές βάσεις μόνο συγχύσεις θα δημιουργεί.
ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΗ ΜΗΤΡΙΚΗ…
15. Η προσπάθεια άρσης των αντιθέσεων δεν οδηγεί στην τελειότητα αλλά στη νεύρωση. Ως τελειότητα είναι σοφό να θεωρείται το λεπτό παιχνίδι των μέτρων και των ισορροπιών. Δεν είναι προτιμότερη η ελευθερία από την ασφάλεια, ούτε το αντίστροφο. Μετά τη μεγάλη δίψα είναι το πιο υπέροχο νερό.
ΚΕΡΝΑΩ ΠΑΓΩΜΕΝΟ…
..ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΩ ΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΥΡΙΑΝΗ ΜΕΡΑ..