1. Στο Θεό δεν άρεσε η απλότητα. Γέμισε τα πάντα με αντιθέσεις.
2. Το μέτρον είναι άριστον (όσο και δυσκολότατο) και όσον αφορά στην ισορροπία του ν.σ.
3. Είμαστε όντα σε ένα παιχνίδι που μας ωθεί στο να προσπαθούμε να υπάρχουμε και να αναπαραγόμαστε μέσω αντανακλαστικών και ομοιοστατικών μηχανισμών, και συγκινήσεων.
4. Η ζωή βιώνεται θετικά μέσω πράξεων και ενεργειών που επιφέρουν ικανοποίηση. Κανένα ερώτημα και καμιά αμφισβήτηση για τη ζωή δεν γεννιέται όταν βιώνεται ικανοποίηση. Είναι όλα πολύχρωμα κι ωραία και λαχταρά κανείς να ζει.
5. Ικανοποίηση φέρουν γενικά πράξεις και καταστάσεις που προωθούν την επιβίωση και την αναπαραγωγή, και τις αξίες που αναπτύσσονται δια της μαθήσεως από το ξεκίνημα της ζωής (κατά τη σχέση με τον άλλο άνθρωπο- την κοινωνία- τον ενδιάμεσο για την προώθηση της επιβίωσης και της αναπαραγωγής). Έτσι, εκτός από το ψωμί, το νερό, το σεξ, την ξεκούραση, ικανοποίηση επίσης φέρουν η ένωση με άλλον άνθρωπο, η μέθεξη, η αυτεπιβεβαίωση κλπ”.
6. Η έλλειψη ικανοποίησης είναι οδυνηρή κι όχι ουδέτερη. Γι’ αυτό η ικανοποίηση αναζητάται ενεργά. Πονάει ακόμα κι η ματαίωση ή διάψευση της προσδοκίας ικανοποίησης.
7. Η συνέχιση της ζωής (που επιβάλλεται από έμφυτους μηχανισμούς) απαιτεί κι άλλες πράξεις, οι οποίες είναι δυσάρεστες ή ήσσονος ικανοποίησης. Αυτές, χρειάζονται δικαιολόγηση και ένταξη στα πλαίσια “σκοπού”.
8. Αν η έλλειψη ικανοποίησης είναι μεγάλη κι οι δυσάρεστες πράξεις δεν μπορούν να θεωρηθούν μέρος μιας πορείας με ευτυχισμένη κατάληξη- ενός υψηλού σκοπού, ο άνθρωπος (κι όχι τα άλλα έμβια όντα) θέτει σε αμφισβήτηση τη ζωή.
9. Το σύστημα του φόβου υπερλειτουργεί (Le Doux).
10. Η μελλοντολογία είναι αναπόδραστη. Και πάντα χρεοκοπημένη.
(Ακολουθεί το “Γι αυτό”)
